100 najlepszych seriali XXI wieku. Ranking New York Times
Walter White na szczycie, „The Wire” tuż za nim, a „Sukcesja” poza podium. „The New York Times” przedstawił zestawienie 100 najlepszych seriali XXI wieku. O kolejności zdecydowali ludzie tworzący telewizję.
Jak porównać kameralny komediodramat z wielosezonową opowieścią o zbrodni albo widowiskiem fantasy? Każdy taki ranking prowokuje dyskusję, ale NYT postawił na szerokie grono głosujących. W badaniu uczestniczyło 516 osób związanych z branżą, w tym aktorzy, scenarzyści, twórcy seriali i przedstawiciele kierownictwa firm telewizyjnych.
„Breaking Bad” wygrywa. Oto pierwsza dziesiątka
Pierwsze miejsce zajęło „Breaking Bad”, przed „The Wire” („Prawo ulicy”) i „Mad Men”. Tuż za podium znalazła się „Sukcesja”, a piątkę zamyka „Fleabag”.
Czołówka zestawienia wygląda następująco:
- Breaking Bad
- The Wire („Prawo ulicy”)
- Mad Men
- Sukcesja
- Fleabag
- Gra o tron
- Veep („Figurantka”)
- 30 Rock („Rockefeller Plaza 30”)
- Curb Your Enthusiasm („Pohamuj entuzjazm”)
- Atlanta.
To czołówka, w której obok dramatów mocno zaznacza się komedia. Polityczna satyra, humor oparty na niezręczności i osobista opowieść z tragicznym podtekstem okazują się równie istotnymi elementami telewizyjnego dorobku jak walka o władzę czy przestępcze imperia.
Gdzie „Czarnobyl”, „Better Call Saul” i „Rozdzielenie”?
„Czarnobyl” zajął 19. miejsce, a „Better Call Saul” znalazł się na 27. pozycji. Tuż za nim uplasowała się „Kompania braci”. „Rozdzielenie” zamknęło pierwszą trzydziestkę.
Dalej znalazły się m.in. „Andor” na miejscu 32., „The Pitt” na 36. i „Dojrzewanie” na 40. Zestawienie łączy więc produkcje, których pozycję sprawdzał upływ lat, z tytułami znacznie świeższymi.
"100 najlepszych seriali XXI wieku" (Źródło: https://www.nytimes.com/interactive/2026/arts/television/best-tv-shows-21st-century.html)Dlaczego zabrakło „Rodziny Soprano”?
Decydowała data premiery. Organizatorzy dopuścili produkcje debiutujące 1 stycznia 2000 roku lub później. „Rodzina Soprano”, rozpoczęta w 1999 roku, nie spełniała tego warunku.
Każdy uczestnik mógł wskazać maksymalnie dziesięć tytułów. Następnie głosujący mieli możliwość porównywania losowo dobranych par produkcji. Wyniki tych pojedynków połączono z głosami z podstawowych list.
Dopuszczono różne języki i formy, także dokumenty, reality show czy programy internetowe. Ranking nie ograniczał się zatem do seriali fabularnych.